رسول اللّه صلي الله عليه و آله : مَن أصبَحَ وأمسى وَالدُّنيا أكبَرُ هَمِّهِ ، جَعَلَ اللّه ُ تَعالَى الفَقرَ بَينَ عَينَيهِ وشَتَّتَ أمرَهُ ، ولَم يَنَل مِنَ الدُّنيا إلاّ ما قُسِمَ لَهُ . [ ثواب الأعمال : ص ۲۰۱ ح ۱ عن ابن أبييعفور عن الإمام الصادق عليه السلام ، الكافي : ج ۲ ص ۳۱۹ ح ۱۵ عن عبد اللّه بن أبي يعفور عن الإمام الصادق عليه السلام من دون إسنادٍ إليه صلي الله عليه و آله ، الزهد للحسين بن سعيد : ص ۴۹ ح ۱۳۲ عن أبي هاشم عن الإمام الصادق عليه السلام نحوه ، تحف العقول : ص ۴۸ ، مشكاة الأنوار : ص ۴۶۳ ح ۱۵۴۶ عن الإمام الصادق عليه السلام ، بحار الأنوار : ج ۷۳ ص ۱۰۴ ح ۹۶ . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : هر كس در شب و روز ، بزرگ ترين دغدغه اش دنيا باشد ، خداوند متعال فقر را پيش چشمان او مى نهد [تا همواره احساس فقر كند] و امورش را پريشان مى سازد، و از دنيا جز به آنچه برايش قسمت شده، نمى رسد.
عنه صلي الله عليه و آله : مَن كانَتِ الدُّنيا هَمَّهُ ، جَعَلَ اللّه ُ فَقرَهُ بَينَ عَينَيهِ ، وفَرَّقَ عَلَيهِ شَملَهُ ، ولَم يَأتِهِ مِنَ الدُّنيا إلاّ ما قُدِّرَ لَهُ . [ سنن الترمذي : ج ۴ ص ۶۴۲ ح ۲۴۶۵ عن أنس ، سنن ابن ماجة : ج ۲ ص ۱۳۷۵ ح ۴۱۰۵ ، شُعب الإيمان : ج ۷ ص ۲۸۸ ح ۱۰۳۳۸ كلاهما عن زيد بن ثابت ، المعجم الكبير : ج ۱۱ ص ۲۱۳ ح ۱۱۶۹۰ عن ابن عبّاس ، المعجم الأوسط : ج ۶ ص ۱۲۳ ح ۵۹۹۰ عن أنس وكلّها نحوه ، كنز العمّال : ج ۱۶ ص ۱۳۵ ح ۴۴۱۶۰ . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : هر كه دغدغه اش دنيا باشد ، خداوند فقر را پيش چشمان او مى نهد، و آرامش [خاطر] او را پريشان مى سازد، و از دنيا جز آنچه برايش مقدّر شده ، به او نمى رسد.
عنه صلي الله عليه و آله : مَن أصبَحَ وَالدُّنيا أكبَرُ هَمِّهِ فَلَيسَ مِنَ اللّه ِ في شَيءٍ ، وألزَمَ قَلبَهُ أربَعَ خِصالٍ : هَمّا لا يَنقَطِعُ عَنهُ أبَدا ، وشُغُلاً لا يَنفَرِجُ مِنهُ أبَدا ، وفَقرا لا يَبلُغُ غِناهُ أبَدا ، وأمَلاً لا يَبلُغُ مُنتَهاهُ أبَدا . [ تنبيه الخواطر : ج ۱ ص ۱۳۰ ، المحجّة البيضاء : ج ۵ ص ۳۵۵ ؛ الفردوس : ج ۳ ص ۵۸۰ ح ۵۸۱۸ عن ابن عمر ، تنبيه الغافلين : ص ۲۴۵ ح ۳۲۰ كلاهما نحوه ، كنز العمّال : ج ۳ ص ۲۲۶ ح ۶۲۷۲ وراجع أعلام الدين : ص ۳۴۵ وبحار الأنوار : ج ۷۷ ص ۱۸۸ ح ۱۰ . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : هر كس در حالى صبح كند كه بزرگ ترين دغدغه اش دنيا باشد ، نزد خداوند منزلتى ندارد و خداوند ، چهار چيز را پيوسته در دلش قرار مى دهد: اندوهى كه هرگز از او جدا نمى شود، گرفتارى اى كه هرگز از آن خلاصى نمى يابد، فقرى كه هرگز به توانگرى نمى انجامد، و آرزويى كه هرگز به پايان نمى رسد.
عنه صلي الله عليه و آله : أنَا زَعيمٌ [ الزعيم : الكفيل (النهاية : ج ۲ ص ۳۰۳ «زعم») . ] بِثَلاثٍ لِمَن أكَبَّ عَلَى الدُّنيا : بِفَقرٍ لا غِناءَ لَهُ ، وبِشُغُلٍ لا فِراقَ لَهُ ، وبِهَمٍّ وحُزنٍ لاَ انقِطاعَ لَهُ . [ كنز الفوائد : ج ۱ ص ۳۴۴ ، بحار الأنوار : ج ۷۳ ص ۸۱ ح ۴۳ . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : هر كس تمام وقت خود را صرف دنيا كند، من سه چيز را برايش ضمانت مى كنم: فقرى كه آن را توانگرى نيست، گرفتارى اى كه از آن خلاصى نيست، و غم و اندوهى كه تمام شدنى نيست.
الإمام عليّ عليه السلام : مَن أسرَفَ في طَلَبِ الدُّنيا ماتَ فَقيرا . [ غرر الحكم : ح ۸۶۰۸ ، عيون الحكم والمواعظ : ص ۴۶۰ ح ۸۳۳۹ . ]
امام على عليه السلام : هر كه در طلب دنيا زياده روى كند ، فقير از دنيا مى رود.
عنه عليه السلام : الزّاهِدونَ فِي الدُّنيا مُلوكُ الدُّنيا وَالآخِرَةِ ، ومَن لَم يَزهَد فِي الدُّنيا ورَغِبَ فيها فَهُوَ فَقيرُ الدُّنيا وَالآخِرَةِ . ومَن زَهِدَ فيها مَلَكَها ، ومَن رَغِبَ فيها مَلَكَتهُ . [ إرشاد القلوب : ص ۲۰ . ]
امام على عليه السلام : بى رغبتان به دنيا، پادشاهان دنيا و آخرت اند. و هر كه به دنيا رغبت نشان دهد و به آن دل ببندد ، در دنيا و آخرت ، فقير است . و هر كه نسبت به دنيا زهد ورزد ، مالك آن مى شود، و هر كه به دنيا دل ببندد ، دنيا مالك او مى شود.