رسول اللّه صلي الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ ـ جَلَّ ثَناؤُهُ ـ لَم يَخلُق خَلقا أبغَضَ إلَيهِ مِنَ الدُّنيا ، وإنَّهُ مُنذُ خَلَقَها لَم يَنظُر إلَيها . [ شُعب الإيمان : ج ۷ ص ۳۳۸ ح ۱۰۵۰۰ ، إحياء علوم الدين : ج ۳ ص ۳۰۰ كلاهما عن موسى بن يسار ، كنز العمّال : ج ۳ ص ۱۹۰ ح ۶۱۰۲ نقلاً عن الحاكم في التاريخ عن أبي هريرة ؛ تنبيه الخواطر : ج ۱ ص ۱۲۹ وليس فيه ذيله . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : خداوند مخلوقى منفورتر از دنيا نيافريد و از زمانى هم كه آفريدش ، به آن نگاه نكرد.
عنه صلي الله عليه و آله : إنّ اللّه َ لَمّا خَلَقَ الدُّنيا أعرَضَ عَنها ، فَلَم يَنظُر إلَيها مِن هَوانِها عَلَيهِ . [ تاريخ دمشق : ج ۲۰ ص ۲۰۰ ح ۴۶۳۳ عن أبي بكر الزاهري عن الإمام الصادق عن أبيه عن جدّه عليهم السلام ، كنز العمّال : ج ۳ ص ۱۹۰ ح ۶۱۰۰ . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : خداوند چون دنيا را آفريد ، از آن روى گرداند و بدان ننگريست؛ چرا كه در نزد او بى ارزش بود.
عنه صلي الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ تَعالى لَمّا خَلَقَ الدُّنيا نَظَرَ إلَيها ، ثُمَّ أعرَضَ عَنها ، ثُمَّ قالَ : وعِزَّتي وجَلالي لا أنزَلتُكَ إلاّ في شِرارِ خَلقي . [ الجامع الصغير : ج ۱ ص ۲۷۴ ح ۱۷۸۷ ، كنز العمّال : ج ۳ ص ۱۹۰ ح ۶۱۰۳ نقلاً عن ابن عساكر عن أبي هريرة وليس فيه «نظر إليها» . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : خداى متعال چون دنيا را آفريد ، نگاهى به آن كرد و سپس از آن روى گرداند و فرمود: «به عزّت و جلالم سوگند كه تو را جز در ميان آفريدگان بدخويش ، فرود نمى آورم».
عنه صلي الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ خَلَقَ الدُّنيا مُنذُ خَلَقَها فَلَم يَنظُر إلَيها بَعدُ إلاّ مَكانَ المُتَعَبِّدينَ فيها مِنها ، ولَيسَ بِناظِرٍ إلَيها إلى يَومِ يُنفَخُ فِي الصّورِ ، ويَأذَنُ في هَلاكِها مَقتا لَها ، ولَم يُؤثِرها عَلَى الآخِرَةِ . [ كنز العمّال : ج ۳ ص ۲۱۴ ح ۶۲۱۶ نقلاً عن ابن عسّال عن أبي هريرة . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : خداوند دنيا را آفريد و از زمانى كه آن را آفريده ، هنوز به آن نظر نكرده است ، مگر به جاهايى از آن كه عبادت پيشگان در آن جايند، و تا روزى هم كه در صور دميده مى شود و اجازه نابودى دنيا را مى دهد ، به خاطر نفرتش از دنيا ، به آن نگاه نخواهد كرد ، و [هرگز] آن را بر آخرت ترجيح نداده است.
عنه صلي الله عليه و آله : يَقولُ اللّه ُ : ابنَ آدَمَ ، ما خَلَقتُ هذِهِ الدُّنيا مُنذُ خَلَقتُها إلاّ مِحنَةً عَلى أهلِ الدُّنيا ، ما أنظُرُ إلَيها إلاّ بِعَينِ المَقتِ ، فَلا تُوالِها فَاُعادِيَكَ . [ الفردوس : ج ۵ ص ۲۳۴ ح ۸۰۵۱ عن ابن عمر . ]
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : خداوند مى فرمايد: «پسر آدم! اين دنيا را از همان زمان كه آفريدم ، جز مايه رنج اهل دنيا خلق نكردم. من جز با چشم دشمنى به آن نمى نگرم. پس، آن را دوست مدار كه تو را دشمن خواهم داشت».