الإمام عليّ عليه السلام : إنَّما الدُّنيا شَرَكٌ [ الشَّرَك ـ محرّكة ـ : حبائل الصَّيد ، وما يُنصب للطير (القاموس المحيط : ج ۳ ص ۳۰۸ «شرك») . ] وَقَعَ فيهِ مَن لا يَعرِفُهُ . [ غرر الحكم : ح ۳۸۶۵ ، عيون الحكم والمواعظ : ص ۱۷۷ ح ۳۶۵۲ . ]
امام على عليه السلام : دنيا، در حقيقت، يك دام است . كسى در دام مى افتد كه نمى داند.
عنه عليه السلام : الدُّنيا شَرَكُ النُّفوسِ ، وقَرارَةُ كُلِّ ضُرٍّ وبُؤسٍ . [ غرر الحكم : ح ۲۰۴۷ ، عيون الحكم والمواعظ : ص ۶۲ ح ۱۶۱۴ وليس فيه «كلّ» . ]
امام على عليه السلام : دنيا، دام جان ها و جايگاه هر رنج و گزندى است.
عنه عليه السلام : إنَّ الدُّنيا كَالشَّبَكَةِ ؛ تَلتَفُّ عَلى منَ رَغِبَ فيها وتَتَحَرَّزُ [ احترزت وتَحرَّزْت من كذا : تَوَقّيتُه (الصحاح : ج ۳ ص ۸۷۳ «حرز») . ] عَمَّن أعرَضَ عَنها ، فَلا تَمِل إلَيها بِقَلبِكَ ولا تُقبِل عَلَيها بِوَجهِكَ ، فَتوقِعَكَ في شَبَكَتِها وتُلقِيَكَ في هَلَكَتِها . [ غرر الحكم : ح ۳۶۷۸ . ]
امام على عليه السلام : دنيا ، همانند تور [صيّادى] است ؛ بر هر كه به آن روى آورد ، مى پيچد و به كسى كه از آن روى بگرداند ، در نمى پيچد. پس، به دنيا دل مبند و بدان روى مياور كه تو را در تور خويش مى افكند و به هلاكت مى اندازد.