رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ما أنزَلَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ آيَةً إلاّ لَها ظَهرٌ و بَطنٌ، و كلُّ حَرفٍ حَدٌّ، و كُلٌّ حَدٍّ مُطَّلَعٌ .[كنز العمّال : ۲۴۶۱.]
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عزّ و جلّ هيچ آيه اى نازل نكرد، مگر اين كه آن را ظاهرى است و باطنى، و هر حرفى را مرزى است و هر مرزى را بُلندايى.
امام على عليه السلام : قرآن ظاهرش زيبا و شگفت انگيز است و باطنش ژرف.
عنه عليه السلام : إنّ كتابَ اللّه ِ على أربَعةِ أشياءَ : علَى العِبارَةِ ، و الإشارَةِ ، و اللَّطائفِ ، و الحَقائقِ . فالعِبارَةُ للعَوامِّ ، و الإشارَةُ للخَواصِّ ، و اللَّطائفُ للأولياءِ ، و الحقائقُ للأنبياءِ .[عوالي اللآلي : ۴ / ۱۰۴ / ۱۵۵ .]
امام على عليه السلام : كتاب خداوند بر چهار چيز است: عبارت [ظاهر]، اشاره، لطايف و حقايق. عبارت براى عامه مردم است، اشاره براى خواصّ، لطايف براى اوليا و حقايق براى انبيا.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ للقرآنِ بَطنا ، و للبَطنِ بَطنٌ ، و لَهُ ظَهرٌ ، و للظَّهرِ ظَهرٌ ، ··· و ليسَ شيءٌ أبعَدَ مِن عُقولِ الرِّجالِ مِن تَفسيرِ القرآنِ ، إنّ الآيَةَ لَتَكُونُ أوَّلُها في شيءٍ و آخِرُها في شيءٍ ، و هُو كلامٌ مُتَّصِلٌ يَتَصرَّفُ على وُجوهٍ .[بحار الأنوار:۹۲/۹۵/۴۸.]
امام باقر عليه السلام : همانا قرآن باطنى دارد و باطنش نيز باطنى دارد. و ظاهرى دارد و ظاهرش نيز ظاهرى دارد··· از دسترس خِرد مردان چيزى دورتر از تفسير قرآن نيست؛ [زيرا ]آيه قرآن آغازش درباره چيزى است و پايانش درباره چيزى ديگر. قرآن گفتارى پيوسته است كه به شكلها و معانى گوناگون حمل مى شود.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : القرآنُ كُلُّهُ تَقريعٌ ، و باطِنُهُ تَقريبٌ .[معاني الأخبار : ۲۳۲/۱.]
امام صادق عليه السلام : قرآن سراسر گوشزد كننده است و باطنش نزديك كننده.