الإمامُ الباقرُ عليه السلام : في قَولِهِ : «فَأمّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ» فهُوَ أبو سَلَمَةَ عَبدُ اللّه ِ بنُ عَبدِ الأسوَدِ بنِ هِلالٍ المَخزومِيُّ و هُوَ مِن بَني مَخزومٍ «وَ أمّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ» فهُوَ الأسوَدُ بنُ عَبدِ الأسوَدِ بنِ هِلالٍ
المَخزومِيُّ قَتَلَهُ حَمزَةُ بنُ عَبدِ المُطَّلِبِ يَومَ بَدرٍ .
امام باقر عليه السلام : منظور از آيه «و امّا كسى كه نامه اش به دست راست او داده شود» ابو سلمه عبد اللّه بن عبد الاسود بن هلال مخزومى است كه از قبيله بنى مخزوم بود. و مقصود از «و اما كسى كه نامه اش از پشت سرش به او داده شود» اسود بن عبد الاسود بن هلال مخزومى است كه در روز بدر به دست حمزة بن عبد المطلب كشته شد.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنَّ اللّه َ تَبارَكَ و تَعالى ··· إذا أرادَ بِعَبدٍ شَرّا حاسَبَهُ عَلى رُؤوسِ النّاسِ ، و بَكَّتهُ .
، و أعطاهُ كِتابَهُ بِشِمالِهِ ، و هُوَ قَولُ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «وَ أمّا مَنْ اُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْـرِهِ فَسَوْفَ يَـدْعو ثُبـورا * وَ يَصْلـى سَعيـرا * إنّـهُ كـانَ فـي أهْلِـهِ مَسرورا» .
امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى··· هر گاه براى بنده اى بد بخواهد ، در حضور مردم از او حسابرسى كند و محكومش نمايد و كار نامه اش را به دست چپ او دهد. اين است مراد سخن خداوند عزّ و جلّ كه مى فرمايد : «و امّا كسى كه نامه اش از پشت سر به او داده شود، زودا كه بگويد : واى بر من هلاك شدم و به آتش افروخته در آيد، كه او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود».