«بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا * وَ الآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقَى» .
رسول اللّه صلي الله عليه و آله : يا أهلَ الخُلودِ ، يا أهلَ البَقاءِ، إنَّكُم لَم تُخلَقوا لِلفَناءِ
، وإنَّما تُنقَلونَ مِن دارٍ إلى دارٍ ، كَما نُقِلتُم مِنَ الأَصلابِ إلَى الأَرحامِ ، ومِنَ الأَرحامِ إلَى الدُّنيا ، ومِنَ الدُّنيا إلَى القُبورِ ، ومِنَ المَوقِفِ إلَى الخُلودِ فِي الجَنَّةِ أوِ النّارِ.
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : اى اهل جاودانگى ، اى اهل ماندگارى! شما براى نابودى آفريده نشده ايد ؛ بلكه از سرايى به سرايى انتقال داده مى شويد ، همچنان كه از پُشت ها به زهدان ها ، و از زهدان ها به دنيا منتقل شديد و از دنيا به گورها ، و از موقف (قيامت) به جاودانگى در بهشت يا دوزخ [انتقال مى يابيد] .
الإمام عليّ عليه السلام : أيُّهَا النّاسُ ! ألا إنَّ الدُّنيا دارُ فَناءٍ وَالآخِرَةَ دارُ بَقاءٍ ، فَخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم.
امام على عليه السلام : اى مردم! بدانيد كه دنيا سراى نيستى است و آخرت ، سراى ماندگارى است . پس ، از گذرگاه خود ، براى اقامتگاهتان توشه برگيريد.
امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه سراى نيستى را آباد مى كند و سراى ماندگارى را فرو مى گذارد!
امام على عليه السلام : سراى ماندگارى ، جايگاه صدّيقان و اقامتگاه نيكان و درستكاران است.
عنه عليه السلام ـ فيما كَتَبَهُ إلَى ابنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ : اِعلَم يا بُنَيَّ، أنَّكَ إنّما خُلِقتَ لِلآخِرَةِ لا لِلدُّنيا ، ولِلفَناءِ لا لِلبَقاءِ ، و لِلمَوتِ لا لِلحَياةِ ، وإنَّكَ في قُلعَةٍ
ودارِ
بُلغَةٍ وطَريقٍ إلَى الآخِرَةِ.
امام على عليه السلام ـ در نامه اى به پسرش حسن عليه السلام ـ : بدان ـ اى پسرم ـ كه تو در حقيقت ، براى آخرت آفريده شده اى نه براى دنيا ، و براى رفتن نه براى ماندن [در اين سراى خاكى] ، و براى مُردن نه براى زيستن . تو در يك كوچگاه هستى ، در سرايى كه بايد از آن [براى سفر آخرت] ، توشه بردارى و در راهى منتهى به آخرت.
امام على عليه السلام : همانا شما براى آخرت آفريده شده ايد ، نه براى دنيا ، و براى ماندگارى آفريده شده ايد ، نه براى نابودى.
امام على عليه السلام : پايان آخرت ، ماندگارى است.
امام على عليه السلام : هر چيزِ آخرت ، جاويدان و ماناست.
امام على عليه السلام : دنيا موقّتى است و آخرت ، ابدى.
امام على عليه السلام : كسى كه به ماندگارى و پايدارى آخرت يقين دارد ، سزاوار است كه براى آن كار كند.
عنه عليه السلام ـ في ذِكرِ حَديثِ مِعراجِ النَّبِيِّ صلي الله عليه و آله ـ : قالَ اللّه ُ : ... يا أحمَدُ ... إنَّ أهلَ الآخِرَةِ قُلوبُهُم في أجوافِهِم قَد قُرِحَت ، يَقولونَ : مَتى نَستريحُ مِن دارِ الفَناءِ إلى دارِ البَقاءِ؟
امام على عليه السلام ـ در حديث معراج ـ : خداوند فرمود : « ... اى احمد! ... همانا اهل آخرت ، دل هايشان در درونشان مجروح گشته است و مى گويند : كِى از سراى نيستى آسوده مى شويم و به سراى ماندگارى مى رويم؟» .
الإمام زين العابدين عليه السلام ـ مِن دُعائِهِ في صَلاةِ اللَّيلِ ـ : اللّهُمَّ وإذ سَتَرتَني بِعَفوِكَ ، وتَغَمَّدتَني بِفَضلِكَ في دارِ الفَناءِ بِحَضرَةِ الأَكفاءِ ، فَأَجِرني من فَضيحاتِ دارِ البَقاء عِندَ مَواقِفِ الأَشهادِ ؛ مِنَ المَلائِكَةِ المُقَرَّبينَ ، وَالرُّسُلِ المُكَرَّمينَ ،
وَالشُّهَداءِ وَالصّالِحينَ.
امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعايش در نماز شب ـ : بارخدايا! همچنان كه در اين سراىِ رفتنى و در حضور همگنان ، با گذشت خودت [گناهان [مرا پوشاندى و مرا غرق در فضل و لطفت نمودى ، از رسوايى هاى سراى ماندگارى ، در هنگام ايستادن در محضر فرشتگان مقرّب و فرستادگان گرامى و شهدا و نيكان نيز پناهم ده.
الكافي عن عليّ بن أسباط عنهم عليهم السلام : فيما وَعَظَ اللّه ُ بِهِ عيسى عليه السلام : ... يَابنَ مَريَمَ ، لَو رَأَت عَينُكَ ما أعدَدتُ لاِءَولِيائِيَ الصّالِحينَ ذابَ قَلبُكَ وزَهَقَت نَفسُكَ شَوقا إلَيهِ ، فَلَيسَ كَدارِ الآخِرَةِ دارٌ تَجاوَرَ فيهَا الطَّيِّبونَ ، ويَدخُلُ عَلَيهِم فيهَا المَلائِكَةُ المُقَرَّبونَ ، وهُم مِمّا يَأتي يَومَ القِيامَةِ مِن أهوالِها آمِنونَ ، دارٌ لايَتَغَيَّرُ فيهَا النَّعيمُ ولا يَزولُ عَن أهلِها.
الكافى ـ به نقل از على بن اسباط ، از ائمّه عليهم السلام ـ : از جمله اندرزهاى خداوند به عيسى عليه السلام اين بود كه : « ... اى پسر مريم! اگر ديده ات آنچه را كه براى دوستان درستكارم آماده ساخته ام ، مى ديد ، دلت از شوق آنها آب مى شد و جانت بر مى آمد . سرايى چون سراى آخرت نيست . در آن سراى ، پاكان ، همسايه يكديگرند و فرشتگان مقرّب بر آنان وارد مى شوند . آنان از هول و هراس هاى روز قيامت ، در امان اند . آخرت ، سرايى است كه در آن ، نعمت ها دگرگون نمى شوند و از كف صاحبان آنها نمى روند» .